«ای آشنای کوی محبت، صبور باش…»
— سعدی، غزل ۲۶۲
گاهی یک گوشواره فقط برای آراستن نیست؛
میتواند تکهای از ادبیات، بخشی از تاریخ و روایتی از عشق را با خود حمل کند.
این اثر، ادای احترامیست به کلام سعدی؛
جایی که شعر، هنر و زیورآرایی در کنار هم نشستهاند.
ساختهشده با پاپیهماشه و چوب،
بسیار سبک و مناسب استفاده، اما با ظاهری که یادآور زیورهای فاخر و کهن است.
سطح اثر با پودر فلزی طلاییرنگ پرداخت و رنگآمیزی شده تا جلوهای گرم، کهنهنما و جواهرگونه پیدا کند.
در قلب این گوشواره، بخشی از غزل سعدی جا گرفته است:
«ای آشنای کوی محبت صبور باش
بیداد نیکوان همه بر آشنا رود»
انگار سعدی قرنها پیش، پیامی را برای امروز به جا گذاشته بود؛
برای تمام کسانی که در کوی عشق قدم گذاشتهاند و هنوز
صبورانه، عاشق ماندهاند.
این گوشواره برای من فقط یک اکسسوری نیست؛
یک بیت شعر است که میتوان آن را پوشید. ✨
#